تنظیم دمای مناسب حمام
هیچکس دوست ندارد که از حمام آب گرم بیرون بیاید و وارد فضای سرد حمام شود؛ این کار باعث تحریک سیستم بدن میشود. اما اگر بخواهید بزرگترین لامپ گرمایشی موجود را در فضای کوچکی قرار دهید، احساس خواهید کرد که در یک سونا هستید؛ همچنین احتمالاً تجهیزات شما سریعتر از حد معمول خراب خواهد شد.
راه حل این است که توان لامپ را با اندازه واقعی اتاق تطبیق دهید. از آنجایی که این لامپها دارای رده IP66 هستند، نیازی نیست نگران قرار گرفتن آنها در نزدیکی دوش یا سینک باشید؛ زیرا آنها طوری طراحی شدهاند که بتوانند در برابر آب و بخار مقاومت کنند.
یافتن توان مناسب
من معمولاً اینگونه فکر میکنم:
اگر حمام شما کوچک است (کمتر از ۴ متر مربع)، یک لامپ ۴۰۰ تا ۶۰۰ وات کافی است. اگر سعی کنید یک لامپ ۱۰۰۰ واتی را در آنجا قرار دهید، باعث ایجاد گرمای شدیدی خواهد شد؛ در نتیجه ترموستات مدام روشن و خاموش میشود. این کار به لامپ آسیب میزند.
برای حمامهای متوسط (۵ تا ۱۰ متر مربع)، به لامپی با توان ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ وات نیاز دارید.
اما برای حمامهای بزرگ، بهتر است از چند لامپ ۶۰۰ واتی استفاده کنید؛ این کار باعث میشود کل فضای حمام به طور یکنواخت گرم شود، و نه اینکه فقط یک نقطه گرم وجود داشته باشد.
خطرات استفاده بیش از حد
تمایل به استفاده از لامپهایی با توان بالا برای گرم کردن سریع فضا وجود دارد؛ اما این کار مشکلاتی ایجاد میکند.
توان بالاتر به معنای فشار بیشتر بر شیشه کوارتز است؛ زیرا بدنه لامپهای IP66 به خوبی بسته شدهاند تا آب وارد نشود. اگر لامپ ۱۵۰۰ واتی را در بدنهای قرار دهید که برای آن مناسب نیست، در واقع سیمها و قطعات داخلی لامپ آسیب خواهد دید. حتماً میزان توان لامپ را بررسی کنید؛ ارزشش نیست که فقط برای صرفهجویی در زمان گرم شدن، بدنه لامپ آسیب ببیند.
کار هوشمندانهتر، نه سختتر
اگر میخواهید در هزینههای برق صرفهجویی کنید، لامپ را به طور مداوم روشن نگذارید؛ بهتر است آن را به یک سنسور حرکتی یا تایمر متصل کنید.
همچنین به یاد داشته باشید که گرمای مادون قرمز جهتدار است؛ یعنی هوا را گرم نمیکند، بلکه خود شما را گرم میکند.
لامپها را در جایی قرار دهید که شما در آنجا خواهید ایستاد؛ مثلاً روی فرش یا میز آرایش. با این کار، میتوانید توان لامپ را ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهید؛ اما همچنان فضای حمام گرم خواهد بود.