
Waarom we onze badkamerverlichting door ‘de martelkamer’ moeten laten gaan
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Door de dichte stoom, de constante vochtigheid en de regelmatige waterspatten is het er in feite net een moeras.
We hadden de lampen gewoon samen kunnen pakken en ze verzenden. Maar dat doen we niet. In plaats daarvan onderwerpen we elke batch aan zogenaamde tests onder hoge vochtigheid en hitte. Waarom? Omdat niemand een lamp wil die al na een paar minuten in een echte badkamer kapotgaat.
De strijd tegen stoom
Infraroodlampen hebben namelijk kwartsglas en zeer precieze elektrische verbindingen nodig om te werken. Stoom is echter sluw: het vindt zelfs de kleinste openingen in het apparaat of microscopisch kleine lekken in de afsluitingen. Zodra de vochtigheid de elektroden bereikt, kan dit leiden tot oxidatie of een kortsluiting. Om dit te voorkomen, plaatsen we de lampen in een kamer met hoge vochtigheid en verhogen we de temperatuur. Hierdoor wordt de vochtigheid veel sneller door de afsluitingen gedreven dan thuis. Als de lamp toch kapotgaat, willen we dat dit gebeurt in ons laboratorium, niet in jouw badkamer.
Controle van de afsluitingen
Tijdens de tests zoeken we vooral naar twee dingen: lekkende stroom en materialen die het opgeven. Als de waterdichte afsluiting faalt, lekt de elektriciteit. Dit kan ertoe leiden dat je stopcontact uitvalt, of het kan nog erger zijn. We controleren de isolerende eigenschappen van het materiaal vóór en na de test. Als deze waarde daalt, weten we dat de afsluiting lekt.
We hebben ontdekt dat sommige lijmsoorten in eerste instantie goed werken, maar na 48 uur in een omgeving met 95% vochtigheid volledig smelten. Daarom gebruiken we nu industriële siliconen. Die kunnen veel meer hebben.
Het balanceren van de factoren
Je zou denken: “Verpak het apparaat gewoon in plastic!” Maar er is een probleem. Als de afsluiting te strak is, blijft de hitte vastzitten rondom de basis van de lamp. De onderdelen binnenin de lamp beginnen dan te smelten, waardoor de lamp sneller kapotgaat. Het is een lastig evenwicht te vinden: de lamp moet droog genoeg zijn om veilig te zijn, maar ook voldoende luchtdoorlatend zodat de bedrading niet smelt.
Daarom voeren we deze tests uit. We proberen het ideale evenwicht te vinden, zodat de lamp droog blijft, maar zichzelf niet oververhit.